25-10-2016 Blog Blog

Perspectief kantelen

“Wat je ziet is meestal niet wat je denkt te zien”

Leer en werkbedrijf Ferm Werk is verantwoordelijk voor onder andere werktrajecten van statushouders. Statushouders zijn vluchtelingen die een verblijfstatus hebben. Binnen de muren van Ferm Werk zijn er daarmee medelanders uit andere landen, die bij ons een werktraject volgen.

Laatst sprak ik een werkleider die aangaf dat één van de statushouders nogal een gedemotiveerde indruk maakte, afwachtend was, dat er geen enkel initiatief van hem uitging. Het was op die manier wel erg lastig met hem werken. Wat er dagelijks een aantal malen gebeurde was dat de man in kwestie na het afronden van een klus met de handen over elkaar duidelijk (of ‘demonstratief’) de armen kruiste en wachtte op nieuw werk of op nieuwe instructie. De werkleider voorzag op korte termijn geen uitstroommogelijkheden naar een baan buiten onze organisatie.

Ik realiseerde me dat ik op basis van het verhaal van mijn collega een oordeel vormde over de betrokken man. Ik bedacht me dat ik het eens was met zijn verhaal, dat ik het een afwachtende en zelfs welllicht een luie medewerker vond. En dan te bedenken dat we alles in het werk stellen om statushouders goede kansen op de arbeidsmarkt te geven. Wij doen daarvoor van alles!

Maar…. op basis waarvan vormde ik dit oordeel?

En daarom besloot ik met de man in gesprek te gaan. Een gesprek uit nieuwsgierigheid en een klein beetje vanuit correctie. De man vertelde me dat hij in zijn land van herkomst eigenaar en baas was van een aantal horecazaken. Hij, maar niet alleen hij – het was de mores van de werkvloer aldaar -  was gewend dat zijn werknemers op zijn nadere instructies wachtten als ze klaar waren met hun werk. Ze lieten duidelijk zien (bijvoorbeeld met de armen over elkaar) dat zij klaar waren met hun werk. Hij legde me uit dat het niet gepast is je baas te onderbreken als hij ergens mee bezig is. Het is onbeleefd. En dus wacht je op nadere instructies.  

Dit kleine voorbeeld confronteerde me met mijn eigen oordeelsvorming en het raakt aan mijn vorige blog waarin ik schrijf dat verschil de wereld kleurt. Ik wil daar iets aan toevoegen: Als we verschillen erkennen, zijn er minder tegenstellingen. Dan ontstaat er een nieuw perspectief van waaruit we kansen zien. Wie het perspectief kantelt, ziet dingen die daarvoor onzichtbaar waren.

De man voelde zich gezien, gehoord en begrepen. Inmiddels zijn we opzoek voor hem naar een werkplek bij een horecabedrijf buiten de muren van Ferm Werk. Daarover zijn de eerste gesprekken al gevoerd en ik heb goede hoop dat er iets moois uitkomt.

 

Over Bernhard

Bernard Drost is sinds december 2015 directeur van Ferm Werk. Ferm Werk is uitvoerder van de Participatiewet voor vier gemeenten in de regio van het Groene Hart. Bernhard blogt over bezieling op de werkvloer, zijn dagelijkse voornemen om kansen te grijpen en het verschil te maken voor iemand die dat nodig heeft.